Çanakkale Türk » Turistik Yerler

Çanakkale Doğal Güzellikleri

Admin — Sun, 09 May 2010 09:28:06 +0000

Çanakkale Doğal Güzellikleri

Tuz Gölü (Gökçeada)

Gökçeada’nın güneyinde, Aydıncık sahilinde bulunan Tuz Gölü’nde yapılan kimyasal analizler bu gölün oluşturduğu koyu renk çamurun romatizma, sedef ve kireçlenme gibi rahatsızlıklara iyi geldiği söylenmektedir Bu çamurun incelenmesinde kuvars bileşiğinin, yoğun biçimde de kükürt, sodyum, potasyum, kalsiyum, demir, baryum, magnezyum, karbonat, sülfat ve bikarbonatın da bulunduğu anlaşılmıştır Ayrıca mangan, titanyum, alüminyum ve silisyum açısından da zengin olduğu, 6,5 değerde de metilen mavisi ile karşılaşılmıştır Bunun yanı sıra göl, flamingo, yaban ördeği, yaban kazı ve kuşlara da değişik dönemlerde yaşama olanağı sağlamaktadır

Başdeğirmen Şelalesi (Ayvacık)

Çanakkale, Ayvacık Küçükkuyu’da Homeros’un İlyada’sında ismi geçen Mıhlı Çayı üzerindeki şelale bir doğa harikası olarak nitelendirilmektedir
Marmaros Şelalesi (Gökçeada)
Gökçeada Dereköy yakınındaki Marmaros Şelalesi orman içerisinde bulunmakta olup, şelalenin suyu yaz aylarında azalmakta, kış aylarında ise çok gür olarak akmaktadır Bu şelale aynı zamanda da trekking yapmaya uygun olup, adanın önemli bir mesire yeridir

Kuzu Limanı (Gökçeada)

Gökçeada’daki Kuzu Limanı Gökçeada ile anakara arasında ulaşımı sağlayan bir limandır Burası da adanın hem ulaşım hem de dinlence yeridir

Peynir Kayaları (Kaşkaval Burnu) (Gökçeada)

Gökçeada Kuzu Limanı’nın solunda yer alan Kaşkaval Burnu’ndaki taş oluşumları üst üste konulmuş peynir kalıplarını andırdığından buraya Peynir Kayalıkları ismi verilmiştir Karadan yolu olmayan, ancak tekne ile denizden görülebilen bu kayalıklar ile ilgili bir de efsane bulunmaktadır Bu efsaneye göre; çok sayıda keçi ve koyuna sahip olan zengin, cimri ve inatçı bir kadın cennete gidebilmek amacı ile yuvarlak peynir kalıpları yaptırmış ve bunları üst üste sıralamıştır Bu peynirleri kimse ile paylaşmamasına kızan Tanrı onu cezalandırmıştır Mart ayının başında şiddetle yağan kar ve yağmur ile rüzgarlar bu peynir kalıpları ile birlikte kadını da dondurmuştur B undan böyle peynir kalıpları taşa dönüşmüş ve bunlara da Peynir Kayaları denilmiştir

YAHYA ÇAVUŞ ŞEHİTLİĞİ

Admin — Sat, 14 Mar 2009 01:05:41 +0000

Yahya Çavuş Şehitliği, Ertuğrul Koyu’na hakim bir noktada, Ertuğrul Tabyası’nın karşısındadır. Bu şehitlik Yahya Çavuş ve emrindeki bölüğün anısına inşa edilmiştir.
Yahya Çavuş’un komutasındaki 26. Alay, 3. Tabur, 10. Bölük (Bölük Komutanı Teğmen Abdurrahman Bey şehit olunca komutayı almıştır.) Ertuğrul Koyu’na İngiliz Albion Zırhlısı desteğinde çıkarma yapan 1. Royal Dublin Alayı ve River Clyde Gemisi’nden karaya çıkan 1. Royal Munster Alayı ve 2. Hampshire Alayı’na karşı 25 Nisan 1915 tarihinde sabah erken saatlerden akşam saatlerinde 2. Tabur takviye gelene kadar Ertuğrul Koyu’nu azimle ve büyük bir kahramanlıkla savunmuştur. İngiliz resmi tarihçilere göre “Bu küçük birlik savunmaya, abartılması zor bir hizmet sunmuştur. Kuşkusuz İngiliz planının çökmesine en önemli sebep Ertuğrul Koyu’nu (V Plajı) 26 Nisan’a kadar ele geçirememektir.”
Şehitlik dikdörtgen şekildedir. İlk olarak 1962 yılında yapılmıştır. 1992 yılında Kültür Bakanlığı tarafından yeniden düzenlenmiştir. Şehitliğin ön kısmında bulunan bronz heykel Yahya Çavuş ve askerlerini simgelemektedir. Heykelin ön kısmındaki siperler orijinal siper olup yeniden düzenlenmiştir.

CONKBAYIR

Admin — Sat, 14 Mar 2009 01:02:08 +0000

Conkbayırı’nda 3 adet Türk anıtı bulunmaktadır. Bu anıtların en yenisi Yeni Zelanda Anıtı’nın hemen yanında bulunan bronzdan yapılmış Atatürk heykelidir. Bu heykelin kaide kısmında Albay Mustafa Kemal’in 10 Ağustos 1915’te yapılan Conkbayırı süngü taaruzunu yönetirken bir şarapnel parçasının göğsüne isabet etmesi ve kalbinin üzerinde bulunan saatinin parçalanması olayı bizzat kendi ağzından anlatılmaktadır.
Atatürk heykelinin hemen ön kısmında Üsteğmen Nazif Çakmak’ın anısına yapılmış mezar bulunmaktadır. Mezarın üzerinde şu ibare bulunmaktadır:
“Üsteğmen Nazif Çakmak’ın Mezarı.
Mareşal Fevzi Çakmak’ın kardeşi Üsteğmen Nazif Çakmak, süngü hücumu sırasında bölüğünün önünde düşman siperlerine atladığı sırada şehit olmuştur. 26 Temmuz 1915.”
Ayrıca, Conkbayırı Anıtları’nın olduğu yerde bulunan Türk siperleri yeniden düzenlenmiştir.

57. ALAY ŞEHİTLİĞİ

Admin — Sat, 14 Mar 2009 00:58:23 +0000

Şehitlik, Kabatepe-Conkbayırı yolu üzerinde Kılıç Bayırı’nın güney ucundadır. Burası aynı zamanda Bomba Sırtı’nın kuzey ucudur. Şehitlik, 1992 yılında mimar Nejat Dinçel tarafından tasarlanarak inşa edilmiştir. Bu şehitlik sembolik bir şehitliktir. 57. Alay’ın gerçek şehitliği Yarbay Hüseyin Avni Bey’in mezarı karşısında bulunan Çatal Dere Vadisi içerisindedir. 57. Alay, Yarbay Mustafa Kemal’in komutasındaki 19. Tümen’e bağlı bir alaydır. Mustafa Kemal’in emriyle bu bölgeye gelmiş ve savaş sonuna kadar bu bölgenin savunmasında birçok kahramanlıklar göstermiştir. Şehitliğin hemen girişinde sağ tarafta 10 Eylül 1994′te 108 yaşında vefat eden Hüseyin Kaçmaz’ın bronz heykeli bulunmaktadır.
Şehitliğin inşası esnasında iki iskelet yan yana bulunmuştur. İskeletlerin yanlarında bulunan künyelerden, birinin Yüzbaşı Woister’e diğerinin de 57. Alay, 6. Bölük Komutanı Üsteğmen Mustafa Asım Bey’e ait olduğu tespit edilmiştir. bu iki subay iskeleti şehitliğin kuzey ucunda bulunan anıtın hemen ön kısmına, ilk bulundukları yere gömülmüştür.

MEHMETÇİĞE SAYGI ANITI

Admin — Sat, 14 Mar 2009 00:55:31 +0000

Bu anıt, Kabatepe Tanıtım Merkezi’nden yaklaşık 2km. mesafede, Kabatepe-Conkbayırı yolu üzerinde yer almaktadır. Anıtın bulunduğu nokta Albayrak Sırtı’nın güney ucudur.
Mayıs ayının başından itibaren bu bölgedeki savaşlar siper savaşlarına dönüşmüş, siperler arası mesafeler 7-8m.’ye kadar düşmüştü. Siperlerde karşılıklı yoğun atışlar devam ediyordu. Böyle bir esnada iki siper arasında yaralı yatan bir İngiliz subayı yardım istemekte, fakat hiç kimse yardım edemiyordu. Bu esnada Türk siperlerinden bir Türk askeri siperden çıkar ve yaralı İngiliz subayını kucaklar, Anzak siperi önüne bırakarak geri döner. Bu olay karşısında Anzaklar büyük şaşkınlığa uğrarlar. Çünkü Avustralya ve Yeni Zelanda’dan getirilen askerler gemilerde, Türkler’in barbar olduğu, kesinlikle Türkler’e esir düşmemeleri gerektiği şeklinde sözlerle kandırılmışlardır. Bu olay karşısında da söylenenlerin yalan olduğu, Türkler’in nasıl kişiler olduğunu anlamışlardır. Bu İngiliz subay, Üsteğmen Casey’dir. Bu subay, daha sonraki yıllarda Avustralya Genel Valisi olmuştur.
Bu anıt, Mehmetçiğin ne kadar çok insan sevgisiyle dolu olduğunu, barışsever bir insan olduğunu anlatan bir anıttır.

ÇANAKKALE ŞEHİTLER ABİDESİ

Admin — Sat, 14 Mar 2009 00:51:20 +0000

Şehitler Abidesi Tarihi Milli Park’ın simgesidir. Çanakkale boğazının karşı kıyısı da dahil çok geniş alandan görülür. Anıt için Morto Koyu’nu geçip Hisarlık Tepe’ye çıkmak gerekiyor. Burası antik Elailous kentinin bulunduğu yerdir aynı zamanda.
Çanakkale Savaşları’nda İtilaf kuvvetlerinin en büyük saldırısı 18 gemilik donanmanın Boğaz’a girmesiyle ve kıyıları müthiş bir bombardımanatutmasıyla başlamış oluyor. Ancak Nusrat Mayın Gemisi’nin 8 Mart gecesi Karanlık Liman’a yerleştirdiği 26 mayından haberleri yoktur. Limana giren Bouwet zırhlısı mayınlardan birine çarparak 680 personeli ile birlikte batıyor. Yardıma giden iki gemi de mayın ve top ateşi ile batırılıyor. Altı zırhlı da yara alıyor.
Marmara’ya girip İstanbul’u teslim almak için başlayan harekat aynı gün içinde ricatla bitiyor.
İşte bu noktada, savaş boyunca şehit olan 253.000 Türk askeri için 41.70 metrelik büyük abide yapıldı.

Kabatepe Tanıtım Merkezi’nden Anzak Koyuna
Şehitler Anıtı ziyaretinin ardından Kabatepe’ye yöneliyoruz. (Kabatepe Tanıtma Merkezi de burada). Tanıtma Merkezi’nden sağa dönüp sahile inilip 3 km. daha ilerleyince yabancı mezarlıkları var: Shell Green, Beach Shrapnel Valley, Plugges Plateau. Anzakların çıkartma yapmaya çalıştığı ve büyük kayıplar verilen koydur burası. Türkiye Bakanlar Kurulu kararı ile buraya Anzak Koyu adını verdi, Avustralya’nın Melbrun kentinde de bir Atatürk Parkı yapıldı nişane olarak.

KİLİTBAHİR KALESİ

Admin — Sat, 14 Mar 2009 00:45:15 +0000

Kilitbahir Kalesi, 1452‘de İstanbul kuşatması esnasında Papalık Donanması’nın Bizans İmparatorluğu’na yardım etmesini önlemek amacıyla Fatih Sultan Mehmet tarafından Çanakkale‘nin karşısındaki Kilitbahir köyünde yaptırılmıştır. Kale, iç ve dış sur duvarlarından ve avlu içinde 7 katlı üçgen bir kuleden oluşmaktadır. İç kale 7 katlıdır. Daha sonra ilk kez 1541 yılında Kanuni Sultan Süleyman tarafından restore edilmiş, bu restorasyon esnasında güney kısmı çevreleyen bir sur duvarıyla dış uçta bir kule (Sarıkule) inşa edilmiştir. Kale, 1870 yılında Sultan Abdülaziz tarafından ikinci kez restore edilmiştir. Kuzey bölümünün orijinal dış deniz duvarı günümüzde yoktur. Bu bölümün kuzey parçası 1893-1894 yıllarında II. Abdülhamit tarafından yeniden inşa ettirilmiştir. Dış sur duvarları (dış kale) 4 m, ikinci dış kale 18 m, iç kale 30 m yüksekliğindedir. Duvar kalınlıkları 4-6 m arasındadır. Deniz duvarlarının güney kısımları top mazgalı olarak kullanılmıştır. Kale, tümüyle kaba yontulmuş taşlarla inşa edilmiştir. Açıklık kısımları kiremit kemerli olup, kapı ve pencereler beyaz mermerden yapılmıştır. Kale, Çanakkale Savaşları’nda çok önemli rol oynamıştır. Bu kale, 14 Kasım 1980 tarihinde Kültür Bakanlığı tarafından “Korunması Gereken Kültürel Varlık” olarak tescil edilmiştir.

Gelibolu Tarihi Milli Parkı

Admin — Sat, 14 Mar 2009 00:36:16 +0000

Gelibolu Yarımadası; Türk tarihinde yeri doldurulamayacak derecede önemli bir tarihi olaya şahitlik etmiş, eşsiz tabiat güzelliğine sahip bir coğrafyamızdır.
Tarihe Türk’ün kahramanlığının en güzel örneklerinden biri olarak geçen Çanakkale Savaşları’nın destanlaştığı yer olan Gelibolu, milletimizin tarihinde dün ile yarın arasında köprü olması bakımından özel bir öneme sahiptir.
İstiklal şairimiz Mehmet Akif Ersoy’un, “Ya Rab! Bir hilal uğruna ne güneşler batıyor” dizeleriyle dile gelen kahramanlığın vücut bulduğu Gelibolu Yarımadası, milli mücadele ruhunun temayüz ettiği bir alandır.
Gelibolu Yarımadası, 2 Kasım 1973 tarihinde Çevre ve Orman Bakanlığının onayı ile Tarihi Milli Park olarak kabul edilmiştir. Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü gözetiminde ODTÜ tarafından yapılan Gelibolu Yarımadası Tarihi Milli Parkı Uzun Devreli Gelişme Planı (UDGP) 23 Aralık 2003 tarihinde yürürlüğe girmiştir.
UDGP kapsamında yapmış olduğumuz çalışmaların temelinde, tarih bilincinin gelecek kuşaklara aktarılması esas alınmıştır.
Tarihi Milli Parkımız Çanakkale Savaşları’nın hangi şartlarda ve ne şekilde yaşandığının sergilendiği en büyük açık hava müzesidir.
Milletler tarihleriyle büyürler. Cumhuriyet nesilleri dünü bilerek yarınları inşa etmekle mükelleftir. Bu irade milletlerin başarılarının anahtarıdır.
Milli parkımızın milletimizin her bir ferdince gezilerek ulusal bilincimizin canlı tutulmasına katkı sağlayacağına inanıyoruz.

Aynalı Çarşı

Admin — Sun, 01 Mar 2009 06:33:28 +0000

1889 yılında İkinci Abdülhamid’in padişahlığı sırasında, Çanakkale’nin önde gelen Yahudi ailelerinden birinin üyesi İlya Halyo tarafından inşa ettirilmiştir. Doğrulanamayan bir iddia ise çok daha önceleri yapıldığıdır. Evliya Çelebi’nin Seyahatnamesinde Çarşı’dan söz edilmektedir. İlya Halyo ise sözkonusu çarşıyı onartmış ve kullanıma açmış olabilir.

Çarşı Mart 1915’de Gelibolu çıkartması sırasında bombardıman ve yangınlarla tahrip olmuş. 1918-1921 yıllarında İngilizlerin Çanakkale’yi işgali sırasında, İngilizler atlarının barınacağı mekan olarak “Aynalı Çarşı’yı uygun görmüşler ve “ahır” olarak kullanmışlardır.

1921’den sonra bir dönem, giriş kapısı dışında büyük ölçüde yıkık kalmış ve çarşı olarak kullanılmamıştır. Resmi kayıtlarda bedesten arsası olarak yer almaktadır. Daha sonra arsaya 14 dükkan inşa edilmiştir.
1934’de Yahudilere yönelik saldırı ve yağma olayları sırasında kapının üzerinde yer alan kitabe sıvayla kapatılmış, 1967 yılında Sadi Fenercigil’in başkanlığında sırasında temizlenmiş ve bugünkü görünümü ortaya çıkmıştır. Aynı yıl kadastro uygulaması yapılarak çarşının krokisi çizilmiştir.

Aynalı Çarşı “Aynalı” mı ? (Sözcük Kökeni) :
Çarşı içinde eskiden atlar için koşum ve süs eşyası yapan dükkanlar yer alıyordu. “Ayna” denilen “at gözlüklerinin” çarşıda satılmasından dolayı bir tür benzetme olarak “Aynalı Çarşı” adının kullanılmakta olduğu sanılmaktadır. Bu durumda bugün mevcut çarşının girişine yerleştirilen büyük boy aynalarının Çarşı’nın özgün yapısıyla ilgisi bulunmamaktadır.

Çanakkale içinde Aynalı Çarşı
Ana ben gidiyom, düşmana karşı…”

Türküyü ilk kez Çanakkale Savaşlarına katılan Kastamonulu bir askerin söylediği bilinmektedir. Buradan daha Birinci Dünya Savaşı sırasında “Aynalı Çarşı” olarak anıldığı anlaşılabilir.
Çarşı Caddesi üzerinden yürüyerek Aynalı Çarşı yönüne ilerlendiğinde Çarşının giriş kapısının üzerinde yer alan beyaz mermer kitabe gelenleri karşılar. Üst iki satırı “talik” yazı tarzındadır. Sol alt köşede İbranice yazı yer almaktadır.

Birinci satır : Sultan-ı mâ adelet-i unvan-ül Gazi Abdülhamid-i Sani Efendimiz Hazretlerinin saye-i ihsaniye-i
Eser-i gayret-i perverde tebaa-i sadıka-i Müseviyye’sinden İlya Halyo bendelerinin yaptırdığı çarşı-yı dil-nişindir.

Sene Hicri Muharrem 1307 (1889)

Türkçesi :
Birinci satır : Adaletliliği ile tanınan Sultan Gazi İkinci Abdülhamid Efendimiz Hazretlerinin lütuf ve sahip çıkmalarıyla.
İkinci satır : Kendilerine bağlı, Musevi uyruğundan İlya Halyo kullarının çabalarıyla yaptırılmış ve gönülde yer tuta(cak)n çarşıdır. Yıl Hicri Muharrem 1307 (Kasım-Aralık 1889) denilmektedir.

Eski Çarşının Yapısal Özellikleri :
Çarşının özgün durumuna ilişkin kayıtlar incelendiğinde tipik bir arasta özelliği gösterdiği ve İstanbul’daki Mısır Çarşısı’nın “minyatürü” olduğu anlaşılmaktadır. Birinci Dünya Savaşındaki bombardıman öncesinde, üzerinin küçük kubbelerden oluştuğu, kimi kubbelerde yer alan -hamamlardakine benzer biçimde- çokgen köşeli pencerelerle doğal aydınlatmanın sağlandığı belirtilmektedir. Elde edilen en eski tarihli (1960-1961) Aynalı Çarşı fotoğrafından anlaşıldığına göre Çarşının üzerinin daha sonra açık hale geldiği ve 1967’deki onarım sırasında bugünkü çatısının yapıldığı anlaşılmıştır.Çarşının ilk zamanlarda bugünkü durumunda olduğu kadar uzun olmadığı ve kapısından itibaren 14 dükkanı kapsayan “Bedesten arsası” olarak 5 Şubat 1946 tarihli tapu kayıtlarında yer aldığı görülmektedir.

Şimdiki Çarşının Yapısal Özellikleri : Restorasyon Projesi Prof. Dr. Ümit Serdaroğlu tarafından çizilmiş ve Edirne Kültür Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 01.06.2000 tarih ve 6134 sayılı kararı ile onaylanmıştır. Tek katlı, betonarme bir iskelet üzerine 50 adet dükkan, wc, güvenlik ve çay ocağı projelendirilmiştir. Çarşıya giriş mevcut durumuna uygun olarak dört yönden sağlanmaktadır. Ana giriş kapısı, vitraylar ve kitabe aslına uygun olarak korunmuştur. Diğer giriş kapıları ana kapıya benzer şekilde kemerli ve vitraylı olarak yapılmıştır. Giriş koridorları genişlikleri ve işlevleriyle kullanımlarını sürdürmektedir. Dükkanlar 15-30m2 arası değişen alan büyüklüklerinde, mevcut dükkan büyüklüklerine göre projelendirilmiştir. Kemerli giriş kapıları ile dükkanlara girilmektedir. Kapılarda ahşap doğrama çerçeve, kemer ve sütunlarda ise Assos taşı kullanılmıştır. Koridorlar ve dükkanların zemini doğal taşla kaplanmıştır. proje kapsamında Çanakkale Belediyesince başlatılan inşaat çalışmaları 2007 yılı Mayıs ayında tamamlanmıştır .Çarşının özgün mimarisinden günümüze ulaşan giriş kapısı ve kitabesidir.